Πλάντα Αεριού Τουρμπίνης, Γνωστή Επίσης ως Μηχανή Πλάντας Αεριού Τουρμπίνης

Η Εργοστάσιο Αερίου, επίσης γνωστή ως μηχανή Εργοστασίου Αερίου, είναι ένα περιστρεφόμενο ατμοπαραγωγικό εργοστάσιο. Το υψηλής θερμοκρασίας και υψηλής πίεσης ατμοπαραγωγικό περνάει μέσω ενός σταθερού στομιού για να γίνει ένα επιταχυνόμενο ρεύμα αέρα και μετά εκβάλλεται στα φύλλα για να περιστρέψει τον οπλισμένο με φύλλα νεοφύτευμα και να εργάζεται την ίδια στιγμή. Οι Εργοστάσιοι Αερίου είναι το κύριο εξοπλισμός των σύγχρονων θερμοηλεκτρικών σταθμών και χρησιμοποιούνται επίσης στη μεταλλουργική βιομηχανία, την χημική βιομηχανία και τους σταθμούς δυναμών πλοίων.

Στον 1ο αιώνα μ.Χ., η σφαίρα που περιστρεφόταν από τον Ήρωνα της Αλεξάνδρειας χρησιμοποιώντας τη δύναμη αντίδρασης του ατμού, γνωστή επίσης ως Τροχός Φενγκσέν, αποτέλεσε το πρωτότυπο της πρώτης αντιδραστικής Αεροστρόβιλης Εγκατάστασης Παραγωγής Ενέργειας. Το 1629, ο Γκιοβάνι Μπρανκά από την Ιταλία πρότεινε έναν στρόβιλο που περιστρεφόταν από μια ροή ατμού που πλήττει μια πτερύγα. Το 1882, ο Κ. Γκ. Π. ντε Λαβάλ από τη Σουηδία κατασκεύασε την πρώτη μονοσταδιακή εκτονωτική Αεροστρόβιλη Εγκατάσταση Παραγωγής Ενέργειας ισχύος 5 hp (3,67 kW). Το 1884, ο Βρετανός Κ. Α. Πάρσονς κατασκεύασε την πρώτη μονοσταδιακή αντιδραστική Αεροστρόβιλη Εγκατάσταση Παραγωγής Ενέργειας ισχύος 10 hp (7,35 kW). Το 1910, οι Σουηδοί αδελφοί Μπ. & Φ. Γιούνκερς κατασκεύασαν έναν ακτινικού ροής αντιδραστικό στρόβιλο.

Στο τέλος του 19ου αιώνα, οι Λαβάλ (Σουηδία) και Πάρσονς (Αγγλία) δημιούργησαν αντίστοιχα λειτουργικές Αεροστρόβιλες Εγκαταστάσεις Παραγωγής Ενέργειας. Ο Λαβάλ κατασκεύασε την πρώτη μονοσταδιακή εκτονωτική Αεροστρόβιλη Εγκατάσταση Παραγωγής Ενέργειας ισχύος 5 hp (3,67 kW) το 1882 και επέλυσε τα προβλήματα που σχετίζονταν με το σχεδιασμό των ακροφυσίων και τον υπολογισμό της αντοχής. Οι μονοσταδιακές εκτονωτικές Αεροστρόβιλες Εγκαταστάσεις Παραγωγής Ενέργειας παράγουν πολύ μικρή ισχύ και χρησιμοποιούνται σπάνια.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Γάλλος Lato και ο Ελβετός Zola κατασκευάστηκαν χωριστά πολυσταδιακά ροπαλιαία τύρμινα. Η πολυσταδιακή δομή άνοιξε τον δρόμο για την αύξηση της δύναμης της Θερμοκινητικής Τύρμινας Αερίου και έχει γίνει ευρέως αποδεκτή, ενώ η δύναμη της μονάδας συνεχίζει να αυξάνεται. Ο Parsons πήρε βρετανικό πάτεντ το 1884 και κατασκευάστηκε η πρώτη 10-ιπποδύναμη πολυσταδιακή αντιδραστική Θερμοκινητική Τύρμινα Αερίου. Η δύναμη και η αποδοτικότητα αυτής της Θερμοκινητικής Τύρμινας Αερίου ήταν πρωτοπόρος για την εποχή της.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Curtis των Ηνωμένων Πολιτειών κατασκεύασε πολυσταδιακά αεροστρόβιλα. Κάθε στάδιο ταχύτητας είχε συνήθως δύο σειρές κινούμενων πτερυγίων. Μετά την πρώτη σειρά κινούμενων πτερυγίων, εγκαταστάθηκαν οδηγοί πτέρυγες στον κύλινδρο για να κατευθύνουν τη ροή του αέρα προς τη δεύτερη σειρά πτερυγίων. Τα αεροστρόβιλα με στάδια ταχύτητας χρησιμοποιούνται μόνο σε μικρής κλίμακας αεροστρόβιλα, κυρίως για την κίνηση αντλιών, ανεμιστήρων κ.λπ., και χρησιμοποιούνται συχνά ως το πρώτο στάδιο σε μικρά και μεσαία πολυσταδιακά αεροστρόβιλα.