แนวคิดพื้นฐานและการพัฒนาประวัติศาสตร์ของโรงไฟฟ้าพลังน้ำ

แนวคิดพื้นฐานและการพัฒนาประวัติศาสตร์ของโรงไฟฟ้าพลังน้ำ

โรงไฟฟ้าพลังน้ำเป็นเครื่องจักรที่เปลี่ยนพลังงานน้ำให้กลายเป็นพลังงานกลไก ในกรณีส่วนใหญ่ พลังงานกลไกนี้จะถูกแปลงเป็นพลังงานไฟฟ้าโดยเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ดังนั้นโรงไฟฟ้าพลังน้ำจึงใช้สำหรับการใช้พลังงานน้ำและการผลิตกระแสไฟฟ้า

น้ำเป็นหนึ่งในทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญที่สุดที่มนุษย์สามารถพึ่งพาได้ในการดำเนินชีวิตและการผลิต บรรพบุรุษของเราได้ต่อสู้กับน้ำท่วมมาตั้งแต่สมัยโบราณและเรียนรู้ที่จะใช้พลังงานจากน้ำ เหยาวี่ผู้มีอายุมากกว่าสองพันปีก่อนยุคปาร์คยังคงได้รับการยกย่องจากผู้คน ในปี 37 คริสตศักราช คนจีนประดิษฐ์เครื่องเป่าลมขับเคลื่อนโดยล้อหมุนน้ำ (water wheel-water drainage) ในปี 260-270 คริสตศักราช คนจีนสร้างโรงสีน้ำขึ้น ในช่วงระหว่างปี 220 ถึง 300 คริสตศักราช โรงสีน้ำขับเคลื่อนโดยล้อหมุนน้ำถูกประดิษฐ์ขึ้น เครื่องจักรไฮดรอลิกเหล่านี้มีโครงสร้างง่ายและผลิตได้ง่าย ข้อเสียคือขนาดใหญ่เกินไป กำลังผลิตต่ำ และประสิทธิภาพต่ำ การพัฒนาและใช้ประโยชน์จากทรัพยากรพลังงานน้ำอย่างเต็มรูปแบบเกิดขึ้นหลังจากการพัฒนาอุตสาหกรรมสมัยใหม่และการพัฒนาเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับการผลิตไฟฟ้าและการเดินเรือ

การพัฒนาและใช้ทรัพยากรน้ำอย่างครอบคลุมหมายถึงการใช้ทรัพยากรน้ำจากแม่น้ำอย่างเต็มที่ในสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ เช่น การควบคุมน้ำท่วม การชลประทาน การขนส่งทางน้ำ การผลิตไฟฟ้า และการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำผ่านการก่อสร้างโครงการชลประทาน

ธุรกิจด้านอุปกรณ์พัฒนากำลังน้ำของจีนเริ่มเติบโตอย่างแข็งแกร่งเฉพาะหลังก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนเท่านั้น ปี ค.ศ. 1975 จีนสามารถออกแบบและผลิตเขื่อนซินอันเจียงได้เองเพียงแห่งเดียว โดยมีกำลังการผลิต 75,000 กิโลวัตต์ ต่อมา จีนสามารถออกแบบและผลิตโรงไฟฟ้าพลังน้ำแบบฟรานซิสที่มีกำลังการผลิตต่อหน่วยถึง 700,000 กิโลวัตต์ รวมทั้งชุดเครื่องกำเนิดไฟฟ้า และโรงไฟฟ้าพลังน้ำแบบไหลตามแกนพร้อมใบพัดควบคุมน้ำที่มีกำลังการผลิตต่อหน่วย 170,000 กิโลวัตต์ ระดับความสามารถในการออกแบบและผลิตอุปกรณ์พลังน้ำของจีนจึงก้าวขึ้นสู่มาตรฐานขั้นสูงระดับโลก อุปกรณ์พลังน้ำที่จีนออกแบบและผลิตส่งออกไปยังสหรัฐอเมริกา แคนาดา ฟิลิปปินส์ ตุรกี ยูโกสลาเวีย เวียดนาม และประเทศอื่นๆ อีกหลายแห่ง ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างดีจากประเทศเหล่านั้น